Παναγιώτης Μεντής : Ίσως να έγινε έτσι..

1926726_1561142807448463_3745830877090294705_n.jpg

Μια αναδρομη στο παρελθόν κάνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών κ Παναγιώτης Μεντής

 

Δεκαετία του 1950. Διεκπεραιώνει τα προς το ζειν με μια δεξιά που τακτοποιεί με νόμους κι αστυνόμους τους δικούς της και τους επιζήσαντες… Μπαλώνει τις χαμένες ευκαιρίες της απελευθέρωσης… Οι καλύτεροι στις εξορίες και στα ξένα… Kαινούρια τώρα ζωή…
Δεκαετία του 1960. Κάτι γίνεται και κάτι αλλάζει… Στο σάουντρακ η μουσική του Χατζιδάκι, του Θεοδωράκη, του Ξαρχάκου… Στα γήπεδα συναυλίες και ο Μπιθικώτσης, και η Μαίρη Λίντα, τραγουδάνε λόγια ποιητών… Η Μοσχολιού κλαίει για το παλικάρι στη Λόλα και δεν την τρομάζει που είναι φτωχό το αγόρι… Η ζωή παίρνει τα επάνω της και διεκδικεί την ψευδαίσθηση του ανένδοτου… ‘67 όλα κόβονται μαχαίρι… Οι καλύτεροι και πάλι στην εξορία και στα ξένα… Στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή…
Δεκαετία του 1970. Η Φίνος Φιλμ παρουσιάζει και φέρνει σε επαφή το νέο κύμα με το μεγάλο λαϊκό κοινό. Οι ταινίες αφελής. Οι μουσικές τους τις υπερβαίνουν. Μας κρατάνε… Μαμαγκάκης, Μαρκόπουλος, Μούτσης, Πλέσσας… Η Λύρα, η δισκογραφική του Πατσιφά Όαση… Πολυτεχνείο, Κυπριακό. Στα μέσα της δεκαετίας κάτι αλλάζει. Το αλλάζει η γενιά του εξήντα που έμαθε γράμματα. Που λαχταρά κάτι άλλο… Ο Ντίρλαντα Ντιρλάνταντά!… και Σαβαρακατρανέμια!… και Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκι!
Δεκαετία του 1980. Αλλαγή!… Άλλος αέρας. Αέρας που στην αρχή δροσίζει, μα στη συνέχεια κλείνουν οι ανεμιστήρες και σκάει μύτη η πράσινη πραγματικότητα. Η «Αλλαγή γίνεται» «Αλλαγή κι απάνω τούρλα, πάνω τούρλα κι αλλαγή, ξεφωνίζουμε τα βούρλα μ’ ένα στόμα μια φωνή: Θα φάμε καλά!» Ακούγεται σε επιθεώρηση της Ελεύθερης σκηνής… Δεξιοί με πατέντα γίνονται Πασοκάριοι… Γεννιέται και δικαιώνεται η λέξη Κομματόσκυλο. Στη Δεύτερη τετραετία γίνεται το έλα να δεις. Βγαίνει στον αφρό όλη η αλητεία που γέμιζε τις τσέπες επί χούντας και φωτισμένης επιστρέφουσας Δεξιάς. Έχουνε γίνει όλοι Πασόκοι άγριοι… Πέφτουνε οι επιδοτήσεις από την πανούργα Ευρώπη. Και η χώρα υποθηκεύεται για να τα σκάσει στις σκασμένες από τα τσιφτετέλια γόβες της σκυλούς… Η Ελλάς κατόπιν αορτής!… Αυτά που είδε ο Γιαπωνέζος!… Ο Λάκης Λαζόπουλος από μόνος του επιτροπή σοφών που γνωμοδοτεί παντού από τον 902 αριστερά στα εφ εμ μέχρι όπου φτάνει το μάτι μας!… Το βρόμικο 89… Λες;… Κωλοέλληνες! Των συντρόφων τους θύτες γι’ αμνηστία οι αλήτες τώρα Διοικητές!…
Δεκαετία του 1990. Τουρλουμπούκι. Το Μητσοτάκ!… Η ροζ βίλα!…

Δεκαετία του 90 στα μισά της. Αποθέωση του χρηματιστηρίου. Όλα σε μετοχές… Πουλιούνται σπίτια, οικόπεδα, μαγαζιά και μαγαζάκια, χρεώνονται με δάνεια για να αγοραστούν μετοχές. Αγράμματοι άνθρωποι διαχειρίζονται το Λίμιτ απ και το Λίμιτ ντάουν με άνεση που τρίβεις τα μάτια σου… Κυβερνά ένας μικροκαμωμένος κύριος που καταφέρνει να μην του ρίχνει την κυβέρνηση κανείς… Αργότερα θα μάθουμε για τα σημεία και τα τέρατα των συναλλαγών, αλλά έχει προνοηθεί να παραγραφούν οι αμαρτίες… Το Μέγαρο κάνει ομοιοκαταληξία με τον παίδαρο… Το αρμόδιο Υπουργείο αρχίζει να νοικιάζει σε όσους πληρώνουν για το κέφι τους το Ηρώδειο και την Επίδαυρο… Που είσαι φέτος; Είμαι σε κάτι αρχαίο στο Ηρώδειο!… «Ομολογείς πως σκότωσες τον άντρα σου!»… Άντε καλέ απλώς καθυστερεί το διαζύγιο… Καρδιοπάθειες απ’ τις πολλές συμπάθειες… Σουξέ!
Μιλένιουμ. Πυροτεχνήματα και κακό!… Ακρόπολη και Λυκαβηττός αστράφτουν!… Οι νεοέλληνες δεν γιορτάζουν πια την Πρωτοχρονιά στα σπίτια τους… Με κάρτες, δάνεια, κι εορτοδάνεια κλείνουν πρώτα τραπέζια πίστα όπου βρίσκουν πρώτα τραπέζια πίστα, γιατί γίνεται και κακός χαμός… Αλλά την κάνουν και για τα ξένα. Όχι για μετανάστες και βιομηχανικοί εργάτες. Τώρα παίρνουν το αίμα τους πίσω. Τώρα έχουν τον Ευρωπαίο σκλάβο. Τώρα με τον παρά μου και την κυρά μου παραγγέλνω την μπριζόλα μου και το μπιφτέκι μου ωμό στα ρεστωράν της Ρώμης και του Παρισιού και του Λονδίνου και κοιμάμαι στο Ριτζ του Ντόντυ Αλφαγιέτ!… Μπήκε Πανεπιστήμιο το παιδί… Δεν έχει σημασία και το ΤΕΙ Πανεπιστήμιο πιάνεται. Εμείς του αγοράσαμε τζιπάκι για να ξεφεύγει λίγο από το διάβασε – διάβασε. Τους βάζουν και πολλά βρε παιδί μου… Να σου πω κάτι, άμα δεν θέλει ας μη το πάρει το πτυχίο. Τους είδαμε πια και τους μορφωμένους… Έχει τα κτήματα και τα χωράφια από την προίκα μου… Σιγά που θα τα σπείρουμε, να χάσουμε την επιδότηση… Το πολύ – πολύ θ΄ ανοίξει μια μπουτίκ η Σούλα μας, μια καφετέρια ο Λάκης και ότι θέλει ας κατεβάσει… Λοιπόν φορούσα δυο παλτά το ‘να ριχτό τ’ άλλο καλά… Η Λίνα κι ο Σταμάτης καταγράφουν και ειδοποιούν για τον κίνδυνο… Μαμά γερνάω… κι αν έχω αισθήματα την έβαψα… Η «Εφημερία» τα λέει και φανερά και υπόγεια όλα… Η γενιά του ενενήντα με τραγούδια του εξήντα, παιδιά… Κοριτσάκια που κουνιούνται σαν φραπέδες μωρέ παιδιά… Σιωπή… Ντροπή;… Καμιά ντροπή!… Τους είδαμε τους μορφωμένους!… Πάλι διαβάζεις θα χαλάσεις τα μάτια σου!…
Ολυμπιακοί Αγώνες… Όλα λάμπουν… Ότι λάμπει μπορεί να είναι και χρυσός… Αλλά η λάμψη η πολλή τυφλώνει κιόλας… Τι λείπει; Τι φταίει και η καρδιά μου κλαίει… Προφητικό!… Κατεβαίνει ο Σάκης κρεμασμένος από συρματόσκοινα!… Τι λείπει τι φταίει;… Τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι! Ωραίο το μαργαριτάρι, αλλά τα μεταξωτά βρακιά θέλουν κι επιδέξιους κώλους… Λεφτά Υπάρχουν!… Δεν υπάρχουν! Κι όσα υπάρχουν είναι δανεικά… Έχει σύννεφα απόψε, δεν μπορώ τα μάτια σου να δω…
Γιωργάκης… Τώρα πια δεν έχει αρίθμηση για τις δεκαετίες, έχει απορύθμιση… Τώρα οι εποχές χαρακτηρίζονται από τους αρχηγούς που εξακολουθούν να πείθουν γιατί όταν δεν ξέρεις που πατάς και που πηγαίνεις τη θέλεις την ψευδαίσθηση… Τώρα πια οι συνθέτες δεν γράφουν για τα σάουντρακ της ζωής μας. Οι Εταιρείες συνθέτες και όσους γράφουν λόγια τους θέλουν πίσω από το Σταρ που πουλάει… Επίσης Σταρ οφείλει να γίνει ο πάσα ένας. Σταρ το ξέκωλο. Σταρ ο προσοντούχος εφ’ όσον έχει και το δείχνει το σλιπάκι του. Σταρ όποιος κι όποια αρπάξει… ό,τι κυκλοφορεί.
Κρίση… Κρίση… Μην κρίνεται ίνα μη κριθείτε… Να όμως που όλα πέφτουν στο κεφάλι δικαίων… γιατί στο κεφάλι των αδίκων… Στ’ αφτιά που έχουν στο κεφάλι οι της μερίδας των αδίκων εγκαίρως σφυρίζουν οι αρμόδιοι το σύνθημα: Παιδιά μαζέψτε τα, τα μπικικίνια και στείλτε τα στην ξενιτιά!… Λίστα Λαγκάρ… Προσωπικά πιστεύω πως κάνει πολύ σικ να είσαι εγγεγραμμένος… Μπαίνεις στο μάτι κάθε πεινασμένου βρε αδερφέ. Κυκλοφορεί το όνομά σου και σιγά που θα…
Κι ύστερα;… Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες… Όχι αυτές που ως μυθιστόρημα, σήριαλ και σιντί είχαν έρθει και ήταν από τα καλύτερα… Ύστερα… Ύστερα… Αυτό που υπάρχει ως ύστερο το βιώνουμε… Το βιώνουμε χωρίς φάρο ελπίδας… Εναποθέτουμε σε ό,τι μας βρέθηκε ως ελπίδα, αλλά οι φάροι οι μεγάλοι είναι σβηστοί… Κρατιούνται από τους φύλακες προσεκτικά απομονωμένοι… Τι να σου κάνει; Πού να βγει ένας λαός που σταμάτησε να διαβάζει για να μη χαλάσει τα μάτια του;… Πού να βγει
ένας λαός που δεν ξέρει από που έρχεται και που θέλει να πάει;… Πού να βγει ένας λαός που συνωστίζεται ακόμα στα γραφεία των βουλευτών και να μου το θυμηθείτε θα τρέξει να γραφτεί… Όπου γραφτεί για να μπορέσει να… μετά…

Υπάρχει δρόμος; Ναι! Υπάρχει! Ας Βγούμε και ας χαλαλίσουμε το ελάχιστο μας χαρτζιλίκι για μια καλή ταινία στο σινεμά, για ένα βιβλίο, όχι από τα τούβλα με τις ερωτικές περιπτύξεις της κάθε Σουσούς, αλλά για ένα βιβλίο με ουσία. Ας αγοράσουμε σιντί με μουσική, Όχι σουξέ και τσιφτετέλια, αλλά τη μουσική που μπορεί να συγκινήσει τον καθένα μας. Ας πάμε θέατρο διαλέγοντας αυτό που θα δούμε να τιμά τη νοημοσύνη μας.

Ο μόνος δρόμος είναι να σεβαστούμε τον εαυτό μας! Ο μόνος δρόμος είναι να σεβαστούμε αληθινά τον εαυτό μας!… Κι ύστερα;… Αν σεβαστούμε τον εαυτό μας υπάρχει ελπίδα γιατί όπως έχει αποδείξει η ιστορία: Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Ας το αποδείξουμε.

 

Μοιραστείτε το

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Top
error: Content is protected !!

Powered by themekiller.com