ΤΕΙ Σερρών:Υπόθεση «φακελάκης» – η omerta και τα ελληνικά πανεπιστήμια

tei_serrwn_15_50039-1.jpg

Του Γιώργου Παπαδημητρίου


Μια υπόθεση που κυριαρχεί στην επικαιρότητα,


όπως πολύ καλά γνωρίζετε, είναι αυτή του καθηγητή των ΤΕΙ Σερρών, ο οποίος κρίθηκε προφυλακιστέος μετά την απολογία του στον Εισαγγελέα,

κατηγορούμενος για χρηματισμό, δωροληψία και εκβιασμό κατά την άσκηση των ακαδημαϊκών του καθηκόντων.


Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών, οι καταγγελίες εναντίον του συγκεκριμένου καθηγητή πέφτουν βροχή, φανερώνοντας το ότι η εν λόγω ιστορία βαστούσε πολύ καιρό. Στόχος του παρόντος άρθρου δεν είναι να προβεί σε εύκολες στηλιτεύσεις, σε ανέξοδα σταυρώματα ενός φερόμενου ενόχου, για τον οποίο μπορούν (και αξίζουν) να εκτοξευθούν πολλές προσβολές και καταδίκες. Αντιθέτως, θα πρέπει όλοι μας να εξετάσουμε πιο μακροσκοπικά την υπόθεση, ευελπιστώντας να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα με ένα τρόπο συνολικό και εποπτικό και όχι θραυσματικό και αποσπασματικό.


Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να επικεντρωθούμε στο γεγονός της ιδιότυπης ομερτά που είχε επικρατήσει τόσο στους πανεπιστημιακούς κύκλους όσο και γενικότερα στα ενδότερα της σερραϊκής κοινωνίας για μία υπόθεση που ανέδυε δυσοσμία από χιλιόμετρα, εδώ και πάρα πολύ καιρό. Τέτοιου τύπου παθογένειες και νοσηρές νοοτροπίες βρίσκουν τον τρόπο και τη δίοδο να μετατρέπονται σε καθεστώς και σε λαμβάνουν τον χαρακτηρισμό του «φυσιολογικού» μονάχα όταν οι γνωρίζοντες (και όχι μόνο οι άμεσα εμπλεκόμενοι, δηλαδή) δεν βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν, να ξεστομίσουν το προφανές, να καταγγείλουν το αυτονόητο. Η αντίληψη της αδιαπραγμάτευτης ιδιώτευσης, της σιωπής απέναντι σε οτιδήποτε «δεν είναι δική μας δουλειά» αποτελεί θεμέλια λίθο στην εγκαθίδρυση παρόμοιων βδελυρών φαινομένων. Όταν αφήνουμε μια πληγή να κακοφορμίσει και να υποστεί σήψη, το μόνο που μπορούμε να επιζητούμε μετά είναι μια παραδειγματική οργισμένη τιμωρία. Το κακό, όμως, πρέπει να κόβεται πάντα από τη ρίζα, όσο είναι ακόμη νωρίς και η κατάσταση μπορεί να αποβεί αναστρέψιμη.


Για κάθε θύμα που βρίσκει το θάρρος και την παρρησία να προβεί σε δημόσια καταγγελία όποτε έρχεται αντιμέτωπη με μία τέτοια κατάσταση, στην άλλη όψη του νομίσματος συναντούμε ανθρώπους που υφίστανται κάτι ανάλογο και δεν διστάζουν να εμπλακούν σε ανίερες συναλλαγές, είτε από φόβο είτε από στάση ζωής. Συναντούμε, επίσης, συναδέλφους, αυτήκοους και αυτόπτες μάρτυρες, γνώστες των όσων συμβαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες και κάτω από ύποπτα τραπέζια, οι οποίοι έχουν ως μόνο γνώμονα και ως μόνη προτεραιότητα να μην διασαλεύσουν την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, να προστατεύσουν τα του οίκου τους, να μην έρθουν σε οποιαδήποτε μορφή σύγκρουσης με αυτούς που κινούν τα νήματα και ασκούν αθέμιτη εξουσία, εκμεταλλευόμενοι τη θέση ισχύος και τον θώκο τους.


Ο μόνος τρόπος να αλλάξει κάτι περνά μέσα από την ενεργό αφύπνιση και τη σθεναρή στάση όσων είναι σε θέση να γνωρίζουν τέτοια ένοχα μυστικά, αλλά επιλέγουν να σιωπούν. Επιπλέον, για να γίνουμε και πιο συγκεκριμένοι, αναφερόμενοι στις συνθήκες που επικρατούν στα ελληνικά πανεπιστήμια και, συνολικά μιλώντας, στον χώρο της εκπαίδευσης, είναι μάλλον αναγκαίο τα όποια ανάλογα περιστατικά να βρίσκουν τον δρόμο της επίλυσης μέσα από ένα σύστημα αυτοκάθαρσης και απονομής εσωτερικής δικαιοσύνης. Για να το θέσουμε πιο απλά, το ίδιο το ελληνικό πανεπιστήμιο, όπως και κάθε αντίστοιχος φορέας ανάλογης σπουδαιότητας και αντίστοιχου μεγέθους, υποχρεούται να εγκαθιδρύσει δομές και διαδικασίες μέσα από τις οποίες θα ελέγχει τους εργαζόμενούς του και θα παρέχει τη δυνατότητα σε όποιον πέφτει θύμα εκβιασμού να διεκδικήσει το δίκαιό του, με τρόπο απλό, ταχύ και ευθύ. Όχι παρακάμπτοντας το (εκάστοτε) πανεπιστήμιο ως συνένοχο εκφραστή ενός σάπιου αποστήματος, αλλά σε αγαστή συνεργασία με την κεφαλή του, η οποία θα επιδιώκει τη διαφάνεια έναντι του κουκουλώματος.

.typosthes.gr/

Μοιραστείτε το

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Top