Ψεκασμός και Αυτοικανοποίηση

defterimesa.jpg

Απο τον Κωστα Σκανδαλιδη στον Σωτηρη Καψωχα

Ψεκασμός και Αυτοικανοποίηση

Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι και ο τραυματισμένος καλλιτέχνης αναστενάζει

Δήλωσε ότι θα μειώσει τις φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές. Οτι θα μειώσει τον EΝΦΙΑ. Οτι θα καταψηφίσει τη συμφωνία των Πρεσπών. Οτι θα κάνει αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Οτι θα δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να επιλέγουν την ιδιωτική ασφάλιση. Οτι θα επιτρέψει την ίδρυση ιδιωτικών κολλεγίων. Οτι θα μειώσει τους φόρους στους επαγγελματίες του τουρισμού.

Από τoν Bασίλη Μπόνιο

Ολα τα παραπάνω αποτελούν μια βόμβα στο μνημονιακό καθεστώς όπως μεθοδεύθηκε όλα αυτά τα χρόνια από τους δανειστές αλλά και από τις ελληνικές κυβερνήσεις που λειτούργησαν σαν εκτελεστικά όργανα των αποτυχημένων μνημονίων. Ηδη και οι άθλιοι εταίροι παραδέχονται την αποτυχία της συνταγής λιτότητας και της μη επιμονής τους στη μεταρρύθμιση του διεφθαρμένου κράτους.

Οι παραπάνω δηλώσεις του Μητσοτάκη και η απόφασή του να τορπιλίσει την Συμφωνία των Πρεσπών εάν αυτή περάσει από το δημοψήφισμά τους και τη σκοπιανή βουλή είναι γερή κόντρα σε Αμερικανούς και Ευρωπαίους. Αυτά από μόνα τους αρκούν να κάνουν τον Μητσοτάκη αντισυστημικό και αντιεξουσιαστή απέναντι στο γερασμένο, γερμανικό, πελατειακό κράτος των Βρυξελλών αλλά και στο ΝΑΤΟ.

To πρόβλημα του Μητσοτάκη είναι ότι δύσκολα θα εφαρμόσει όλα αυτά γιατί δεν διαθέτει στελέχη. Η ΝΔ είναι επίσης ένα ξοφλημένο, γερασμένο κόμμα-άσε που θα έχει απέναντί του τους βλαμμένους καραμανλικούς και τους συριζορουβίκωνες. Το να υποστηρίζει όμως δημόσια όλα αυτά απαιτούν γενναιότητα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο μεταξύ υπήρξε ο πλέον φανατικός υπερασπιστής του συγεκριμένου τρόπου εφαρμογής των μνημονίων γιατί αυτός ταιριάζει στην ιδεολοψία που διακρίνει τα στελέχη του: H ανηλέητη και χυδαία φορολόγηση που σου επιτρέπει να ληστεύεις τη μεσαία τάξη για να συντηρείς φανατισμένους Καψώχες οι οποίοι δεν έχουν καμμία διαφορά από τους φανατισμένους χούλιγκαν του ΜΠΑΟΚ, του Γαύρου, του Βάζελου.

Αυτό πλέον δεν είναι κρατική τηλεόραση δυτικής χώρας αλλά ο ορισμός της εκσπερμάτωσης μετά από αυτοικανοποίηση του κάθε απαίδευτου παπάρα που υποδύεται τον δημοσιογράφο.

Κάτι παρόμοιες παπαριές ακούγαμε και στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ από την ΕΡΤ την ίδια στιγμή που κάτι λούμπεν περσόνες σαν τον Σκανδαλίδη τσιμπολογούσαν τις ρεπόρτερ on air-σχετικό καλλιτεχνικό video. Ιστορική στιγμή για την ΕΡΤ ήτο και η προβολή της ταινίας του Νίκου Αλευρά Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι και ο τραυματισμένος καλλιτέχνης αναστενάζει.

 

 Η κυβέρνηση στο μεταξύ συνεχίζει ακάθεκτη να μας ψεκάζει εφαρμόζοντας  συμβουλές του Αντόνιο Γκράμσι, χωρίς όμως να έχει καταλάβει αυτά που έγραφε ο Ιταλός διανοούμενος, σημειώνει ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος στο άρθρο που ακολουθεί>

Υποτίθεται ότι για ένα κομμάτι της ελληνικής κομμουνιστικής αριστεράς, αυτής που για λόγους τακτικής είχε εγκαταλείψει τον σταλινισμό ως μέσο ασκήσεως της εξουσίας, ο διανοούμενος Αντόνιο Γκράμσι ήταν ο μέγας θεωρητικός της. Διότι αυτό που διαφοροποιούσε τον Ιταλό μαρξιστή από τους παραδοσιακούς θεμελιωτές του μαρξισμού-λενινισμού ήταν η εγκατάλειψη της λενινιστικής αντίληψης καταλήψεως της εξουσίας, με την διδασκαλία της βαθμιαίας ιδεολογικής μόλυνσης της κοινωνίας.

Με διαφορετικά λόγια, ο Αντόνιο Γκράμσι (1891-1937) πρέσβευε ότι η καταστροφή των μηχανισμών του αστικού κράτους δεν έπρεπε να γίνει βίαια αλλά σταδιακά, μέσω της φθοράς της φιλελεύθερης ιδεολογίας και του αφανισμού της σε «σιγανή φωτιά», όπως έγραφε. Κατά τον Ιταλό μαρξιστή, η σιγανή καταβρόχθιση του αντίπαλου έχει μεγαλύτερη σημασία από τον άμεσο εκμηδενισμό του. Προέχει, έτσι, η ιδεολογική επεξεργασία της συνειδήσεως στα σχολεία και στα Μέσα της μαζικής ενημέρωσης, με παράλληλη διείσδυση στο κράτος, η οποία θεωρείται ευκολότερη από την συνολική διάβρωση των συνειδήσεων.

Οι θεωρίες του Γκράμσι, μάς έλεγε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Ιταλός φιλελεύθερος ευρωβουλευτής Έντσο Μπεττίτσα, φαίνονται ειδικά σχεδιασμένες για τις τεράστιες δυνατότητες που δημιουργήθηκαν από τα ΜΜΕ. Στον σύγχρονο κόσμο ό,τι δεν διαδόθηκε από τον Τύπο ή την τηλεόραση είναι σαν να μην υπάρχει. Γι’ αυτό, ο έλεγχος των ΜΜΕ, αλλά και της παιδείας, ισοδυναμεί με την δημιουργία της ιστορίας –ισοδυναμεί, δηλαδή, με πραγματική επανάσταση. Μπορούμε έτσι να πούμε ο Αντόνιο Γκράμσι ήταν ο άνθρωπος της εποχής του. Ήταν αυτός που τεκμηρίωσε συστηματικά την στρατηγική καταλήψεως των ΜΜΕ και διαβρώσεως της παιδείας, τονίζοντας ότι αυτή προετοιμάζει τον ερχομό στην εξουσία και όχι την βίαιη κατάληψή της.

Στο πλαίσιο αυτό, το σχολείο πρέπει να είναι χώρος αντιπαράθεσης, με τους εκπαιδευτικούς να παίζουν τον ρόλο του «αναμορφωτή διανοούμενου», ήτοι του ανθρώπου που θα αμφισβητεί την κυρίαρχη ιδεολογία. Στο επίπεδο αυτό, όμως, τα πράγματα περιπλέκονται στην Ελλάδα.

Στην χώρα μας, από το 1975 και μετά, ιδιαίτερα δε με τον Ν. 1262/1982, το εκπαιδευτικό σύστημα κομματικοποιήθηκε και στην ουσία περιήλθε στην εξουσία της αριστεράς και των πρασινοφρουρών της εποχής εκείνης. Την ίδια περίοδο, συντριπτική ήταν και η ιδεολογική ηγεμονία των ίδιων δυνάμεων στα Μέσα μαζικής επικοινωνίας και στον χώρο του βιβλίου. Για μία μακρά περίοδο, παιδεία και ΜΜΕ ήσαν χώροι όπου κυριαρχούσε η άμετρη καταδημαγώγηση από πρόσωπα και οργανισμούς που μονοπωλούσαν υποκριτικά την «προοδευτικότητα» και την «δημοκρατία». Οι δε φοιτητές, καθοδηγούμενοι από απατεώνες της πολιτικής και της παιδείας, «αγωνίζονταν» να πάνε ακόμη πιο κάτω το επίπεδο των σχολείων και των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Έτσι στην Ελλάδα η ελεύθερη κριτική σκέψη υπέστη πραγματική συντριβή και, μαζί με αυτήν, καταβυθίστηκε και η έννοια του ελληνισμού, ως πηγής του ορθού λόγου. Το γεγονός ότι σήμερα τρεις Έλληνες στους δέκα θεωρούν ότι ψεκάζονται και ένας στους πενήντα πιστεύει ότι η γη είναι επίπεδη, δεν πρέπει να εκπλήσσει. Είναι η περίτρανη απόδειξη του θριάμβου του σκοταδιστικού λαϊκισμού σε μία αμόρφωτη και ιδεολογικώς αλλοτριωμένη στον φαιοκόκκινο ολοκληρωτισμό κοινωνία, η οποία πριν απ’ όλα έχει απωλέσει το ελληνικό ήθος της. Και επ’ ουδενί δεν πρέπει να το ξαναβρεί.

Επ’ ουδενί η ελληνική κοινωνία δεν πρέπει να ανοιχθεί στο αύριο, γιατί αυτό είναι συνυφασμένο με την πλήρη απελευθέρωση της γνώσης και την ταχύτατη, αν όχι στιγμιαία, μεταφορά της σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης. Γνώση και κριτικό πνεύμα, όμως, είναι οι μεγάλοι εχθροί του σκοταδιστικού λαϊκισμού και της άκρατης ψευδολογίας. Είναι τα ισχυρά μέσα αντίστασης στην χυδαία προπαγάνδα και στην κουλτούρα του φόβου που καλλιεργούν και χρησιμοποιούν οι δυνάμεις της απάτης και του ζόφου.

Την ώρα, λοιπόν, που η σημερινή εξουσία βυθίζεται στην αναξιοπιστία της, η διάλυση της παιδείας είναι επένδυση για το πολιτικό της μέλλον. Είναι ένα από τα τελευταία της προπύργια, στην προσπάθειά της να διαιωνίζεται η Ελλάδα της ακινησίας. Αυτή στην οποία τον πρώτο λόγο θα έχουν οι απαίδευτοι, οι καιροσκόποι και οι αχθοφόροι του ψεύδους και του μίσους.

 

https://kourdistoportocali.com

 

 

Μοιραστείτε το

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Top