Ιορδάνης Ξανθόπουλος .. Περί ..φιλόζωων

DSC01862_zpsouyk82wh-1.jpg

Την άποψη του για την <<φυλάκιση >> των τετράποδων μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός διαμερίσματος καταθέτει ο δημοσιογράφος Ιορδάνης Ξανθόπουλος

Μέρες τώρα με ξυπνά το γάβγισμα ενός σκύλου που αισθάνομαι πως είναι πολύ κοντά μου. Και επειδή κατάντησε ενοχλητικό, βάλθηκα να ξεδιαλύνω την … υπόθεση. Στην απέναντι πολυκατοικία λοιπόν και στον 5ο όροφο αυτής, κάθε μέρα, στις 08:30 το πρωί ένας μεγαλόσωμος σκύλος βγάζει το κεφάλι του από ένα κενό που σχηματίζουν τα κάγκελα και γαβγίζει με παράπονο. Μπαίνει μέσα στο διαμέρισμα από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα, που επίτηδες την άφησαν ανοιχτή αλλά σε λίγο ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι γαβγίζοντας και πάλι. Όταν βαρεθεί το μέσα-έξω εγκαταλείπει την προσπάθεια και ησυχάζει. Είναι ο ασπρόμαυρος σκύλος του ενοίκου του 5ου ορόφου, που προσφάτως μετακόμισε στη γειτονιά μας και που όλοι τα απογεύματα τον βλέπουμε να τον βάζει βόλτα στους παρακείμενους δρόμους της περιοχής Καλκάνη.

Ωστόσο, τις ώρες που ο κύριος αυτός λείπει στη δουλειά του,  ο σκύλος μένει μόνος στο διαμέρισμα και το γάβγισμά του είναι ένδειξη ότι κείνη την ώρα το αφεντικό το εγκατέλειψε μόνο του μέσα στο διαμέρισμα.

Με αφορμή τις παραπάνω διαπιστώσεις, που τις έκανα παρακολουθώντας τα γαβγίσματα του σκύλου, αποφάσισα πως ποτέ στη ζωή μου και όσο ζω σε διαμέρισμα, δεν θα «φυλακίσω» ένα ζώο στον περιορισμένο χώρο του για να μην το κάνω δυστυχισμένο. Γιατί πραγματικά ο σκύλος, που βλέπω απέναντί μου να μπαινοβγαίνει ψάχνοντας το αφεντικό του και να γαβγίζει απελπισμένα πρέπει να είναι ένα δυστυχισμένο ζώο.

Ο φυσικός χώρος του σκύλου είναι η αυλή. Εκεί μπορεί να κινηθεί ελεύθερα, να τρέξει, να παίξει μαλώνοντας με άλλα ζώα, να γαβγίσει χωρίς να ενοχλεί τους ενοίκους των διπλανών και παραδιπλανών διαμερισμάτων, που ίσως και να κοιμούνται εκείνη την ώρα, να ξαπλώσει για έναν υπνάκο στο γρασίδι, να αφουγκραστεί τα άγνωστα περπατήματα γύρω από το σπίτι, να οσμιστεί τις μη γνώριμες μυρωδιές των ζώων που πλησιάζουν το χώρο του. Όπως εμείς οι άνθρωποι εγκλωβιστήκαμε στα τσιμεντένια κλουβιά μας, έτσι αναγκάζουμε και τα ζώα να μας ακολουθήσουν τις επιλογές μας χωρίς να πάρουμε τη συγκατάθεσή τους. Μόνο και μόνο για την ευχαρίστησή μας. Μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε το κενό της συντροφιάς, της ενασχόλησης, της δανεικής φιλίας που αναζητάμε. Γιατί αν μπορούσε να μιλήσει ο σκύλος το 5ουορόφου, καθόλου δεν θα ήταν ευχαριστημένος με τη ζωή που κάνει!

Μοιραστείτε το

Top
error: Content is protected !!

Powered by themekiller.com