Θεόφιλος Λεονταρίδης : Αποσύνδεση της εκλογής του Π.τ.Δ από την πρόωρη διάλυση της βουλής,

leontaridis711-e1496073905887.jpg

Στην ομιλία του στην Βουλή, για την αναθεώρηση του


συντάγματος, ο κ.Λεονταρίδης τόνισε την ανάγκη για ευρύτερη δυνατή συναίνεση, για την αναθεώρηση του Συντάγματος και ζήτησε να μην επαναληφθούν τα ολέθρια λάθη του παρελθόντος.

Κάλεσε το σύνολο του πολιτικού κόσμου να σταθεί με τόλμη και αποφασιστικότητα μπροστά στην ιστορική του ευθύνη και στο χρέος του, απέναντι στην πορεία του τόπου και τις επόμενες γενιές.

Ο κ.Λεονταρίδης αναφέρθηκε με σαφήνεια στο νέο συνταγματικό χάρτη, στην αποσύνδεση της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της βουλής, στο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών και στην ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού.

Ολόκληρη ο ομιλία του κ.Λεονταρίδη στην Ελληνική Βουλή έχει ως εξής:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία που είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος, δυστυχώς η προηγούμενη πλειοψηφία, πριν τις εκλογές, δεν άφησε συνειδητά μεγάλο πεδίο δράσης για την Αναθεωρητική Βουλή, φοβούμενη ριζικές αλλαγές σε μια νέα εποχή που η πορεία της χώρας απαιτεί γενναίες αποφάσεις.

Για αυτό άκουσα από πολλούς συναδέλφους -και συμφωνώ και εγώ- ότι χάθηκε μέσα από τα χέρια μας μια ευκαιρία. Χάθηκε η ευκαιρία να αναθεωρηθεί το θεμελιώδες άρθρο 16 του Συντάγματος, ώστε να επιτραπεί επιτέλους και στη χώρα μας η ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, κάτι που θα μπορούσε να καταστήσει την Ελλάδα διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο, δημιουργώντας μια νέα πηγή για το ΑΕΠ της χώρας και ενισχύοντας τη διεθνή πολιτιστική και πνευματική μας παρέμβαση.

Όταν η Κύπρος, διασφαλίζει από την εκπαίδευση στα πανεπιστήμιά της σημαντικό ποσοστό του ΑΕΠ που ξεπερνά το 5%, όταν χώρες όπως η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Τσεχία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία και πολλές άλλες προσελκύουν χιλιάδες φοιτητές στα ιδιωτικά τους πανεπιστήμια, εμείς αποτελούμε νησίδα αποκλεισμού εξαιτίας της εμμονής σας και των αγκυλώσεων που έχετε διαχρονικά. 

Και αυτό αποβαίνει εις βάρος της εθνικής οικονομίας, εις βάρος χιλιάδων Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού που βλέπουν από μακριά την πατρίδα τους να βουλιάζει στο τέλμα της ιδεοληψίας.

Το δεύτερο σημαντικό θέμα είναι ότι ενώ εμείς προτείναμε να συμπεριληφθεί στο άρθρο 24 του Συντάγματος και όλη η σύγχρονη επιχειρηματολογία που αφορά την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος, η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή και συνεπώς δεν περιλαμβάνεται στις προς αναθεώρηση διατάξεις.

Επίσης, έγινε πολλή κουβέντα για τον ρόλο του Συντάγματος και του κράτους απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Κατ’ αρχάς, όσον αφορά τη συνταγματική αναθεώρηση το άρθρο 3, περί επικρατούσας θρησκείας, αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό όλων των ελληνικών Συνταγμάτων από το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου το 1822 μέχρι σήμερα.

Συνεπώς, το άρθρο 3 εκφράζει απλά την ιστορικότητα και τη διαχρονικότητα του συνταγματικού κειμένου, χωρίς να έρχεται σε αντίθεση με τη θρησκευτική ελευθερία, αφού η μη αναθεωρήσιμη διάταξη του άρθρου 13 παράγραφος 1 του Συντάγματος ορίζει με απόλυτη σαφήνεια ότι η «απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός»

Παρά την ατολμία που κυριάρχησε από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ σε μια κατ’ εξοχήν συναινετική διαδικασία, όπως είναι η Αναθεώρηση του Συντάγματος, που πρέπει να ξεπερνά για χάρη του εθνικού στόχου ακόμα και ιδεολογικές πεπερασμένες διαχωριστικές γραμμές, οι προτεινόμενες συνταγματικές αλλαγές ενισχύουν την Ελληνική Δημοκρατία, ισχυροποιούν τον καταστατικό χάρτη της χώρας και αφορούν τα εξής:

Πρώτον, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τη στήριξη της ελληνικής οικογένειας, για το οποίο υπήρξε συναινετικό πλαίσιο. Η πρόταση που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία, προβλέπει την προσθήκη στο επίμαχο άρθρο 21 παράγραφος 1 του Συντάγματος, ότι «το κράτος μεριμνά για τη διασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης όλων των πολιτών μέσω ενός συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος». Αυτή η πρόταση έχει σαφή πλεονεκτήματα απέναντι στο άτακτο μωσαϊκό των επιδομάτων.

Δεύτερον, την αναβάθμιση του ελληνικού Κοινοβουλίου μέσω της αναγνώρισης του δικαιώματος της μειοψηφίας, το οποίο επιτυγχάνεται με την πρόταση στο άρθρο 68 για τη σύσταση εξεταστικών επιτροπών.

Τρίτο, το διαχωρισμό της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τις βουλευτικές εκλογές κατά το άρθρο 32 παράγραφος 4. Προκρίνεται κατά πλειοψηφία η εκλογή από τη Βουλή, με απόλυτη ή σχετική πλειοψηφία, ώστε να μην υπάρχει εργαλειοποίηση της διαδικασίας εκλογής του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα, να μην κλονίζεται η πολιτική σταθερότητα και οδηγείται η χώρα ξανά σε εκλογές.

Τέταρτο, η διευκόλυνση της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού με το άρθρο 54 παράγραφος 4, το οποίο απαιτεί εκατόν ογδόντα ψήφους για να τροποποιηθεί. Η Κυβέρνηση προσδοκά τη συναίνεση, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει ζητήματα αντισυνταγματικότητας ο νόμος που θα έρθει το επόμενο διάστημα στη Βουλή και αφορά το δικαίωμα ψήφου στους εκτός επικράτειας Έλληνες εκλογείς. 

Τους το οφείλουμε. 

Θα ενδυναμώσουν τη Δημοκρατία μας.

Πέμπτον, την αυστηροποίηση του πλαισίου για την ασυλία του Βουλευτή κατά το άρθρο 62, ο οποίος θωρακίζεται μόνο κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Καταργείται, επίσης, η αποσβεστική προθεσμία του άρθρου 86 παράγραφος 3, εξισώνοντας τον Υπουργό με τους κοινούς πολίτες ως προς την παραγραφή ποινικών αδικημάτων.

Έκτον, την εξίσωση, κατά το άρθρο 96 παράγραφος 5, των στρατιωτικών δικαστών με τους λοιπούς δικαστές, ώστε σύμφωνα και με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να ισχυροποιηθούν οι εγγυήσεις της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης, απομακρύνοντάς την από την ξεπερασμένη λογική των στρατοδικείων.

Έβδομο, τη διευκόλυνση της εκλογής ανεξάρτητων αρχών κατά το άρθρο 101 Α.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γενικά παραδεκτό ότι το Σύνταγμα του 1975, που προετοιμάστηκε επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή και Νέας Δημοκρατίας, αποτελεί το πληρέστερο κείμενο στην ελληνική συνταγματική ιστορία και θεωρήθηκε ως ένα από τα πιο προοδευτικά και πιο σύγχρονα φιλελεύθερα Συντάγματα της Ευρώπης. 

Οι επόμενες αναθεωρήσεις ήταν άτολμες -ως έναν βαθμό και περιορισμένες- δεν είχαν τις συγκλίσεις και τις απαραίτητες συναινέσεις και φρέναραν ώριμα αιτήματα της κοινωνίας, όπως γίνεται και σήμερα.

Μετά από μια δεκαετή οικονομική κρίση, η οποία διέλυσε τις υποδομές της χώρας και δοκίμασε τις θεσμικές αντοχές της, όπου η ελληνική κοινωνία παρέμεινε όρθια χάρη στην αλληλεγγύη της ελληνικής οικογένειας, στη στήριξη -υλική και πνευματική- της Ορθόδοξης Εκκλησίας, στις δομές του κράτους που άντεξαν, ως έναν βαθμό, την καταιγίδα της κρίσης, η αλήθεια είναι ότι η αναθεώρηση δεν μεταφέρει στο επίπεδο του Συντάγματος την εμπειρία της κρίσης στο σύνολό της.

Μοιραστείτε το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Top