Σέρρες : Λαμπρός ο εορτασμος των Θεοφανίων

.png

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και ιεροπρέπεια εορτάσθηκε και στις Σέρρες η μεγάλη Δεσποτική εορτή των Θεοφανείων.

Επίκεντρο του λειτουργικού εορτασμού της περιφήμου και μεγαλειώδους αυτής εορτής στην Εκκλησία των Σερρών, απετέλεσε ο ιερός Μητροπολιτικός Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, όπου ιερούργησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος και ακολούθως ετέλεσε την ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού των υδάτων, τηρουμένων των προβλεπομένων κανόνων υγειονομικής προστασίας συμφώνως προς τις πρόσφατες Αποφάσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και των σχετικών Υπουργικών Αποφάσεων.

Κατά την διάρκεια της Αρχιερατικής, πανηγυρικής θείας Λειτουργίας, προ της ακολουθίας του Μεγάλου Αγιασμού εντός του ιερού Μητροπολιτικού Ναού, ανεγνώσθη η Ποιμαντορική Εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου κ. Θεολόγου, αναφορικώς προς την, κατά το τρέχον έτος 2021, επέτειο συμπληρώσεως 200 ετών από της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.

Μεταξύ άλλων, η Εγκύκλιος του Σεβ. αναφέρει: «Ὁ ἔνδοξος Ἑλληνικός λαός στήν ἱστορική του πορεία, ἔχει γνωρίσει πολλούς κατακτητές, ἔχει ἀποκτήσει συνείδηση τί θά πεῖ σκλαβιά καί ἔχει χύσει πολύ αἷμα γιά τήν πολυπόθητη κάθε φορά ἐλευθερία του. Εἶναι κοινό χαρακτηριστικό ὅλων ἐκείνων τῶν γενναίων δημιουργῶν τῆς ἐποποΐας τοῦ 1821, ἡ βεβαιότητα γιά τόν ἱερό σκοπό τῆς Ἐθνεγερσίας, ἡ κοινή ἀπόφαση γιά τήν ἐλευθερία ἤ τόν θάνατο καί ἡ κοινή πίστη στήν θεία συμμαχία καί πρόνοια.

Κατά τήν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ὁ ὑπόδουλος Ἑλληνισμός, ἡ πονεμένη Ρωμηοσύνη, ὅπως τήν χαρακτηρίζει ὁ Φώτης Κόντογλου, ἀντιστάθηκε μέ τήν ὀρθόδοξο πίστη, τήν ἑλληνική παιδεία, τό ντουφέκι καί μέ τό φιλότιμο….. Στήν δεύτερη μορφή ἀντιστάσεως, τήν πνευματική καί ἠθική, ἡ Ἐκκλησία ὑπῆρξε ὁ ἀδιαμφισβήτητος ἡγέτης καί καθοδηγητής. Ἡ συμμετοχή τῆς Ἐκκλησίας στήν ἀντίσταση κατά τοῦ Τούρκου δυνάστη καί ἡ προσφορά της στήν διαφύλαξη τῆς ἑνότητας καί τῆς συνέχειας τοῦ Γένους ὑπῆρξαν μεγαλειώδεις. Ὁ ἔγκριτος Βρετανός Βυζαντινολόγος Στῆβεν Ράνσιμαν, στό βιβλίο του «Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐν Αἰχμαλωσίᾳ» ἐπισημαίνει: «Ἡ Ὀρθοδοξία ἦταν ἡ δύναμη πού διετήρησε τόν Ἑλληνισμό κατά τήν διάρκεια τῶν σκοτεινῶν αἰώνων…». Τό Ἑλληνικό Ἔθνος ἀφοῦ δοκιμάσθηκε σκληρά, τελικά θριάμβευσε, γιατί εἶχε πίστη στόν Θεό, τό δίκαιο καί τήν ἀλήθεια.

Ἡ πνευματική αὐτή ἀντίσταση τοῦ Γένους καί ὁ πρωταγωνιστικός ρόλος τῆς Ἐκκλησίας μας κατά τήν περίοδο ἐκείνη ἀναδεικνύονται κυρίως στούς τομεῖς τῆς διαφυλάξεως τῆς πίστεως, της ελληνικής παιδείας καί τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως. Οἱ ἔννοιες Ὀρθόδοξος καί Ρωμηός ἦσαν σχεδόν ταυτόσημες. Καθ’ ὅλην τήν διάρκεια τῆς δουλείας στούς Ὀθωμανούς Τούρκους ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὑπῆρξε ἕνα μεγάλο καί διαρκές σχολεῖο πίστεως, ἑλληνικῆς παιδείας, ἐλπίδος, ὑπομονῆς, πνευματικῆς ἀντιστάσεως, ἠθικῆς ἐλευθερίας καί ἐθνικῆς ἀφυπνίσεως. Ἔτσι ἐπιτεύχθη ἡ παλιγγενεσία τῆς πατρίδος. Μόνον ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ βαθειά πίστη τῶν ἡρωϊκῶν πρωταγωνιστῶν τοῦ 1821. «Μάχου ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος» ἔγραφε στήν Προκήρυξη τῆς 24ης Φεβρουαρίου τοῦ 1821 ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης. Σ’ αὐτόν τόν τιτάνιο ἀγώνα πηγή ἐμπνεύσεως καί δύναμις συνεκτική ὑπῆρξε ἡ ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, γιά τήν ὁποία τόσο εὔστοχα ἡ ἀείμνηστη λογοτέχνης Ἰωάννα Τσάτσου ἔλεγε: «Ἡ Ὀρθοδοξία ἦταν πατρίδα σέ κάθε σκλαβιά. Ἡ πατρίδα μας ἦταν ἡ Ὀρθοδοξία μας»!

Ἡ ἐθνική παλιγγενεσία διακρινόταν γιά τήν ὁμοψυχία τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ, τήν ἀκλόνητη πίστη, τόν ἁγνό πατριωτισμό, γι’ αὐτό καί πέτυχε. Μέγα πλῆθος ἀρχιερέων τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κληρικοί καί μοναχοί, ἱερομάρτυρες, ἐθνομάρτυρες καί ἀγωνιστές, ἔλαβαν ἐνεργό μέρος στήν Ἐπανάσταση, ἔδωσαν τήν ζωή τους πολεμώντας τόν Ὀθωμανό κατακτητή καί τό αἷμα τους πότισε τό δένδρο τῆς Ἑλληνικῆς ἐλευθερίας.

Ἕνας ἀπό τούς θεσπεσίους πρωτεργάτες αὐτοῦ τοῦ ἔπους, στόν ὁποῖον οἱ σύγχρονοι Σερραίοι ὀφείλουμε ἰδιαιτέρα τιμή καί εὐγνωμοσύνη, γιά ὅσα ὑπέρ τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος ἔπραξε, εἶναι καί ὁ συντοπίτης μας Ἀρχιστράτηγος Ἐμμανουήλ Παπᾶς, ὁ ὁποῖος προσέφερε στόν ἀγώνα ὁλόκληρη τήν οἰκογένεια καί τήν ζωή του καί σφράγισε τήν πολύτιμη αὐτή προσφορά μέ τόν θάνατό του. Ἡ συνεισφορά του στόν ἀγώνα, ἡ ὁποῖα ἀνεδείχθη ὑπερτέρα τῶν περιστάσεων σέ φιλοπατρία, ἁγνότητα καί καθαρότητα προθέσεων καί κινήτρων, θάρρος, ἀνδρεία καί πνεῦμα θυσίας, εἶναι μεγαλειώδης καί μοναδική σέ ἀποφασιστικότητα, ἀφού ὑπερέβη τά ὅρια τοῦ ἐφικτοῦ καί μετεωρίσθηκε στά ὅρια τοῦ θαύματος.

Ἡ λαμπρή αὐτή ἐπέτειος μᾶς δίδει τήν ἀφορμή νά ἐμβαθύνουμε μέ γόνιμο τρόπο στά γεγονότα, νά διδαχθοῦμε ἀπό αὐτά, διορθώνοντας τά λάθη μας καί αὐξάνοντας τίς ἀρετές μας, νά «κοινωνήσουμε ἀπό τό ἀθάνατο κρασί τοῦ ’21», ἀλλά καί νά θυμηθοῦμε τίς κακουχίες καί τά βάσανα πού ἔζησαν οἱ ἔνδοξοι πατέρες μας. Παραλλήλως ὅμως αὐτή ἡ ἐπέτειος θά πρέπει νά λειτουργήσει καί ὡς ἕνα ἰσχυρό ἀνάχωμα στήν ἰσοπεδωτική λήθη τῶν καιρῶν μας, πού ἀπεργάζεται τήν ἀποδυνάμωση τῶν συνεκτικῶν καί ὑπαρκτικῶν στοιχείων αὐτοῦ τοῦ Ἔθνους. Ἡ ἀπαλλαγμένη ἀπό προκαταλήψεις, φανατισμούς καί στρεβλώσεις μελέτη καί γνώση τῆς ἱστορίας μας εἶναι ἱερά ὑποχρέωσις καί καίριο μέλημα κάθε ἐχέφρονος λαοῦ, πού πορεύεται μέσα στό συνεχῶς μεταβαλλόμενο σύγχρονο ἱστορικό γίγνεσθαι.

Ἡ μελέτη καί κυρίως ἡ γνώση τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, ἀπηλλαγμένης ἀπό προκαταλήψεις, ἰδεολογικές ἀγκυλώσεις καί ἀνούσιες ὑπερβολές, θά μᾶς ὁδηγήσει νά ἀντιληφθοῦμε τήν διαχρονική ἀξία καί θαυμαστή ἐπικαιρότητα τῶν λόγων τοῦ συγγραφέως-λογοτέχνου Στρατῆ Μυριβήλη: «Ὅμως ἕνας ἄνθρωπος, ἕνας λαός, ἕνα ἔθνος, δέν ἐξαφανίζεται μονάχα μέ τή φωτιά καί μέ τό σίδερο. Δέν ἐξαφανίζεται μονάχα μέ τό χάσιμο τῆς ζωῆς του. Ἐξαφανίζεται πιό σίγουρα, πιό τελειωτικά μέ τό χάσιμο τῆς ψυχῆς του. Τῆς ψυχῆς του τῆς ἀτομικῆς, τῆς ψυχῆς του τῆς ὁμαδικῆς. Χάνω τήν ψυχή μου θά πεῖ: χάνω τήν οὐσιαστική μου ὕπαρξη. Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν Ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια».

Στον εμπνευσμένο, από το παλαιοδιαθηκικό ανάγνωσμα του Προφήτου Ησαΐου: «Ἰσχύσατε χεῖρες ἀνειμέναι, καὶ γόνατα παραλελυμένα. Παρακαλέσατε, καὶ εἴπατε τοῖς ὀλιγοψύχοις τῇ διανοίᾳ· Ἰσχύσατε καὶ μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν κρίσιν ἀνταποδίδωσι, καὶ ἀνταποδώσει, αὐτὸς ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς» (Κεφ. 35, 3-4), λόγο του, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης των Σερρών και της Νιγρίτας, ανέπτυξε, σκέψεις δυνατές, ωφέλιμες και επιστηρικτικές για τον πνευματικό αγώνα των πιστών στις πικρές και πρωτόγνωρες, όπως ανέφερε, ημέρες μας.

Μεταξύ άλλων, ο Σεβ. ανέφερε ότι: «Μας αξίωσε αδελφοί μου, ο Θεός, μέσα στην παρούσα δύσκολη συγκυρία να εορτάσουμε και εφέτος τα άγια Θεοφάνεια. Το άχρονο, αίδιο και ενυπόστατον Φως, που φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο, επεφάνη στον εν σκότει και σκιά θανάτου διατελούντα κόσμον, στο θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ήλθε σ’εμάς, ο μέγας Ήλιος της δικαιοσύνης, ο Εις της Παναγίας Τριάδος, ο αθάνατος Λόγος του Θεού και μας εφώτισε, μας καθάρισε από τους ρύπους της αμαρτίας, μας έδωσε ελπίδα που μοσχοβολά αθανασία, πληρότητα ζωής, θεοκοινωνία, βεβαιότητα σωτηρίας, αγίασε τα έγκατα της υπάρξεώς μας, μας εχάρισε την δύναμη του ονόματός Του, να είμεθα και να ονομαζόμεθα χριστιανοί, μας έκανε τίμια μέλη του παναγίου Σώματός Του, της ορθοδόξου Εκκλησίας μας, μας τρέφει με το Πανάγιο Σώμα και Αίμα Του, μας ονομάζει αδελφούς Του, υιούς Θεού, κληρονόμους της Βασιλείας Του.

Με την δύναμη αυτού του θείου ονόματος μπορούμε να νικούμε τους δαίμονας, τα πάθη, την αμαρτία, την φθορά, τους πειρασμούς και να πορευόμεθα στην σωτήριον οδόν του Κυρίου. Σήμερον, αυτήν την αγίαν ημέραν, καλούμεθα να αρυσθούμε δύναμιν, να εμπνευσθούμε, να παρηγορηθούμε, να εννοήσουμε εις βάθος και πλάτος την αξία του παραμυθητικού λόγου του προφήτου Ησαΐου, που ακούσαμε στην ιερά και μεγαλειώδη ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού. ”Λάβετε, λοιπόν, τώρα δύναμιν χείρες εξησθενημέναι και γόνατα παραλελυμένα. Παρηγορηθήτε και λάβετε θάρρος σεις, που έχετε ολιγοψυχήσει κατά την καρδίαν. Λάβετε δύναμιν και μη φοβείσθε· ιδού ο Θεός μας ανταποδίδει το δίκαιον και θα το αποδώση. Τώρα Αυτός θα έλθη και θα σώση όλους μας”.

Με την δύναμη της πίστεώς μας στον Θεό, με πολύ προσοχή αυτές τις πικρές ημέρες στις αναστροφές μας, σύμψυχοι, ψύχραιμοι, ενωμένοι θα ξεπεράσουμε και αυτή την δοκιμασία της σκληράς πανδημίας, ο οποία δεν απειλεί μόνο την υγεία του σώματος αλλά και της ψυχής μας, αφήνοντας πίσω με πλατυσμό αγαπώσης καρδίας, φωνές διχαστικές και ρητορικές ξένες στην πίστη, την παράδοση, το ήθος, την ποιότητα και στις ανάγκες αυτού του τόπου. Η ημέρα μας καλεί όλους σήμερα, ενωμένοι να αγωνισθούμε για την έξοδό μας από την πικρία και την δυσκολία των ημερών. Μαζί με την πίστη μας οφείλουμε να είμεθα συνεπείς και στην τήρηση των υγειονομικών μέτρων προστασίας από την πανδημία, ως τεκμήριον πρωτίστως της αγάπης μας προς τον συνάνθρωπόν και ως έκφραση της μαρτυρίας μας μέσα στον κόσμο. Έτσι να πορευθούμε αδελφοί και με την ακαταγώνιστη δύναμη του Θεού, την εμπιστοσύνη στα θαυμαστά επιτεύγματα της επιστήμης και την μεταξύ μας αγάπη και ομοψυχία και πάλι θα βγούμε νικητές, σοφότεροι, αγιώτεροι, ομοκάρδιοι και ενωμένοι, γιατί οι καιροί είναι επισφαλείς και κρίσιμοι».

Να σημειωθεί τέλος, ότι, ειδικώς για εφέτος, λόγω των ειδικών συνθηκών, που επικρατούν και στην πατρίδα μας, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, δεν πραγματοποιήθηκαν οι καθιερωμένες, στην πόλη των Σερρών, παραδοσιακές τελετές καταδύσεως του Τιμίου Σταυρού και οι Αγιασμοί των υδάτων στην τεχνητή λίμνη της κοιλάδος των Αγ. Αναργύρων Σερρών και στην παραλία της Ασπροβάλτας. Πηγή www.romfea.gr

Μοιραστείτε το

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Top